Վախճանվել է բանաստեղծ Վահան Սեւանը (ծնվ. 9.12.1942)։ Այդ մասին տեղեկանում ենք բանասեր Լեւոն Սարգսյանի ֆեյսբուքյան էջից։
***
Տեսիլք էր պատկերդ՝ հեռացավ,
Երկնքում աստղերը մարեցին,
Մութի մեջ գողեգող ու անձայն
Շուրթերիս ասեղներ շարեցին:
Ո՛չ հառաչ, ո՛չ տնքոց, ո՛չ էլ ցավ
Չզգացի կորսված այդ պահին,
Ես մարմին՝ խեղանդամ, հոշոտված,
Ես հոգի՝ լքված ու ամայի:
Մութի մեջ սուզեցի ձեռքերս
Ու տարա աչքերիս քսեցի…
– Շատ հեռվից, շա՜տ հեռվից եկա ես,
Բայց միայն տեսիլք եմ,– լսեցի:
Ձյունը ասում է` սպասիր դեռ,
Մինչև որ նորոգ գարունը գա,
Ապրել ես արդեն այդքան ձմեռ,
Այս մեկն էլ ապրիր` ինչպես որ կա:
Այս մեկն էլ ապրիր առաջվա պես
Երազներիդ հետ` շքեղ ու տաք,
Կյանքը էլ ոչինչ չի տալու քեզ`
Ո՛չ հող, ո՛չ երկինք, ո՛չ արեգակ:
Հոգուդ մեջ պահիր լույսի մի շող,
Երազներիդ հետ գնա, գնա,
Եկողներինն է աշխարհը լոկ,
Գնացողներին բան չի մնա…
Ձյան ասածը ես վաղուց գիտեմ,
Իմ իմացածն է կրկնում նա հար,
Ես կամ ու չկամ, սակայն իմ դեմ
Ինձ հետ կորչում է մի ողջ աշխարհ:
Comment here
Դուք պետք է մուտք գործեք՝ մեկնաբանությունը ուղարկելու համար։