ԳլխավորԽոսք

Բլից հարցազրույց՝ արձակագիր Հովիկ Աֆյանի հետ

Usanogh.am-ի բլից հարցազրույցը արձակագիր, «Միս ուտողները», «Չաստվածաշունչ» գրքերի հեղինակ Հովիկ Աֆյանի հետ՝ ծննդյան օրվա առթիվ

– Փորձիր ներկայացնել Հովիկ Աֆյանին՝ ամենաշատը 3 բառով։

– Կարմիր, սիրող, սոված։

– Ո՞ր քաղցրավենիքը տանել չես կարողանում։

– Ոչ շոկոլադային կրեմով տորթերը։

– Կնոջ քո իդեալը, որի մասին խոսելիս կինդ չի խանդի կամ ցույց կտա, որ չի խանդում։

– Ջրահարս։

– Ո՞ր դեպքում դեմ չես լինի, որ քո ստեղծագործություններց որեւէ մեկը հայտնվի դպրոցական դասագրքում։

– Եթե պայմանավորվենք, որ դպրոցական գրականությունը ոչ թե պարտադիր է, այլ՝ ցանկալի:

– Ժամանակակից գրողի «մեղքը»՝ բացի ժամանակակից լինելը։

– Անցյալից երբեմն չափից դուրս կտրվելն ու անպայման հանճարեղ բան ստեղծելու ցանկությունը:

Մարկե՞ս, թե՞ Հեմինգուեյ։

– Գարեջուր՝ երկուսի հետ: Կամ գինի, եթե Հեմինգուեյն ուշանա…

– Ո՞ր դեպքում է սուրճը շատ։

– Երբ միայն սուրճ է:

– Ծովին նայող լուսամուտով աշխատասենյա՞կ, թե՞ սարերով շրջապատված անտառամեջ ամրոց։

-Մեքենա, որ ինձ օրը 20 ժամ ծովին նայող լուսամուտով աշխատասենյակից 4 ժամով կտանի անտառամեջի ամրոց:

Հոբբիներից ամենահաճելին։

– Խոհարարությունը:

– Քո սիրած գույների շարքում՝ երկրորդը։

– Մուգ կարմիրը, բայց կապույտն էլ եմ սիրում:

– Ո՞ր դարն է ավելի սրտամոտ ապրելու համար՝ 21-րդը չհաշված։

– Նույնիսկ 21-րդը հաշված՝ այն դարը, երբ մարդիկ իրար աչքերի մեջ էին նայում ե՛ւ սիրելիս, ե՛ւ պատերազմելիս:

Comment here